آیا می دانید چند درصد از زنان ایران ورزش می کنند؟ چه کسی مسئول ورزش نکردن زنان است؟ مهم ترین اولویت ورزشی زنان چیست؟    
ورزش زنان نیز از حوزه هایی است که بسیار متاثر از نقش های تعریف شده جنسیتی است و از ابتدا با موانع بسیاری مواجه بوده است.     
     زنان بیش از نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، افرادی که مسولیت خطیر تربیت نسل آینده ایران را به عهده دارند. روند توسعه زندگی شهری و تغییر الگوهای حرکتی روزانه و در نتیجه کاهش فعالیت های حرکتی به ویژه در بانوان، اندام ها و عضلات آنان را تحت تاثیر و خطر جدی کم تحرکی و ضعف های جسمانی قرار داده است. برای پیشگیری از چنین عارضه ای یا مقابله با آن، ایجاد جاذبه ها و امکانات لازم برای همگانی کردن ورزش در بین بانوان، از ابزارهای کارآمد در این زمینه است. با این اوصاف آیا کسی به فکر توسعه ورزش در میان زنان ایران هست؟



نظم طبیعی دنیا به طور تاریخی چنین فرض شده : مردان در بازار کار، زنان در خانه و همراه خانواده، مرد صاحب اختیار ، زن مطیع، مرد متفکر، زن صاحب احساس، مرد مسلط، زن تحت انقیاد. اما با مطرح شدن مساله برابری بنیان این نظم اجتماعی به چالش کشیده شد. نقش های جنسیتی به صورت برساخته های اجتماعی و رفتارهای خاص فرهنگی و نمود انتظارات تحمیل شده به زنان(زنانگی) و مردان(مردانگی) هستند. دختران زیادی از طریق اجتماعی شدن تحت انقیاد نقش های کلیشه ای جنسیتی هستند و یاد می گیرند طبق خواسته های دیگران و انتظارات آنها رفتار کنند. ایدئولوژی جنسیتی زمانی که رنگهایی چون صورتی و آبی و یا اشکال مختلف اسباب بازیها به دو بخش زنانه و مردانه تقسیم می شوند، کاملا قابل مشاهده است.

ورزش زنان نیز از حوزه هایی است که بسیار متاثر از نقش های تعریف شده جنسیتی است و از ابتدا با موانع بسیاری مواجه بوده است. ورزش زنان اواخر دهه ۱۸۰۰ در آمریکا بر طرز درست راه رفتن، زیبایی جسمی و صورت متمرکز شد. به تدریج و با پیشرفت های حاصل شده مطالعات زیادی نیز روی این مساله انجام شد که اشاره به نتایج به دست آمده در این تحقیقات می تواند در شناخت بیشتر مساله ما را یاری کند. تحقیقات اخیر نشان می دهند دختران تمایل بیشتری به بازی در فضای بسته دارند و علاقه کمتری برای انجام بازیهای رقابتی از خود نشان می دهند که این مساله تجربه مکان مند آنها را محدود می کند. ولی باید به یاد داشت رفتارهای کسب شده دو جنس از فرایند جامعه پذیری آنها تاثیر می گیرد. فرایندی که در آن والدین نقشی اساسی دارند چرا که کودکان از آنها به عنوان الگوهای رفتاری تقلید می کنند. تفاوتهای جنسیتی در توانایی انجام ورزش لذت از آن و مفید حس کردن ورزش همه به رفتار والدین بستگی زیادی دارد. مطالعات نشان می دهند والدین بیشتر به تشویق پسران برای انجام فعالیتهای فیزیکی می پردازند تا دختران. نژاد و طبقه اجتماعی نیز در تجربیات متفاوت دختران در زمینه ورزش عوامل مهمی هستند. به عنوان مثال زنان رنگین پوست همواره نژاد گرایی و جنس گرایی را با هم تجربه کرده اند و حتی زمانی که در ورزشی موفق می شوند ، موفقیت آنها به نژادشان ارتباط داده می شود و نه تواناییشان. موضوع مهم دیگری نیز وجود دارد و آن مساله ورود زنان و مردان به ورزشی است که سنتاً متناسب با جنسیت آنها تعریف نشده است. در چنین موقعیتی افراد با چالشهای زیادی از طرف جامعه مواجه می شوند. به عنوان مثال ورزش هاکی ، بدن سازی و بوکس ورزشهایی مردانه تلقی می شوند و زمانیکه زنان در آمریکا سعی کردند به این رشته ها وارد شوند عنوان همجنس گرا به آنها اطلاق شد. اما باید به یاد داشت که به چالش کشیدن این مرزها در عمل تغییرات مهمی را موجب می شود. به عنوان مثال ورزش ژیمناستیک به عنوان ورزشی مردانه آغاز شد . در آن زمان معتقد بودند زنان قدرت بدنی کافی برای رقابت در این ورزش را ندارند. در سال ۱۹۲۸ برای اولین بار به زنان اجازه داده شد تا در المپیک به صورت رقابت تیمی شرکت کنند و در سال ۱۹۵۲ نیز حق شرکت در المپیک به صورت فردی به آنها داده شد. این زنان به تماشاچیان نشان دادند که می توانند در صحنه های ورزشی که تا کنون منحصر مردان شناخته شده بود فعالیت کنند. در دهه های گذشته نیز افراد متهوری از میان اقلیتهای جامعه وارد عرصه های مختلف ورزشی شدند که برای آنها ممنوع بود ولی آنها فضا را برای دیگران شبیه به خود باز کردند. زنان نیز برای مدت های طولانی انتخاب دیگری جز این نداشتند که به مردان ورزشکار به عنوان الگوی خود بنگرند، زیرا به ندرت زنانی بودند که بتوانند این نقش را بر عهده بگیرند. اما اکنون تعداد زنان ورزشکار به فزونی رفته و محبوبیت های زیادی نیز کسب کرده اند و نیاز به حضور آنها در جوامعی که زنان گام های اولیه خود را در این حوزه بر می دارند بسیار ضروری به نظر می رسد.
       
   
   
 




مشکلات فراوان در راه ورزش بانوان ایرانی

    


    زنان بیش از نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، افرادی که مسولیت خطیر تربیت نسل آینده ایران را به عهده دارند. روند توسعه زندگی شهری و تغییر الگوهای حرکتی روزانه و در نتیجه کاهش فعالیت های حرکتی به ویژه در بانوان، اندام ها و عضلات آنان را تحت تاثیر و خطر جدی کم تحرکی و ضعف های جسمانی قرار داده است...    
       
       
   
مشکلات فراوان در راه ورزش بانوان ایرانی        
 زنان بیش از نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، افرادی که مسولیت خطیر تربیت نسل آینده ایران را به عهده دارند. روند توسعه زندگی شهری و تغییر الگوهای حرکتی روزانه و در نتیجه کاهش فعالیت های حرکتی به ویژه در بانوان، اندام ها و عضلات آنان را تحت تاثیر و خطر جدی کم تحرکی و ضعف های جسمانی قرار داده است. برای پیشگیری از چنین عارضه ای یا مقابله با آن، ایجاد جاذبه ها و امکانات لازم برای همگانی کردن ورزش در بین بانوان، از ابزارهای کارآمد در این زمینه است. با این اوصاف آیا کسی به فکر توسعه ورزش در میان زنان ایران هست؟

آیا می دانید چند درصد از زنان ایران ورزش می کنند؟ چه کسی مسئول ورزش نکردن زنان است؟ مهم ترین اولویت های ورزشی زنان چیست؟ "ناهید اتقیا" با تحقیق خود با عنوان " نیازسنجی از اقشار مختلف زنان ایرانی در زمینه ورزش همگانی " به این سوال پاسخ داده است. به گزارش ایسنا، نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد مشکلات اساسی در عدم گسترش ورزش های همگانی در سطح بانوان کشور، ناشی از کمبود فضاهای ورزشی ویژه بانوان، عدم فرهنگ سازی مناسب در این زمینه از سوی مسئولان و رسانه های گروهی، کمبود نیروهای کارآزموده و با تجربه در زمینه آموزش رشته های مختلف ورزش های همگانی به بانوان، دسترسی نداشتن به فضاهای ورزشی عمومی و گران بودن آنهاست.

با توجه به نظرسنجی های انجام شده، بانوان مورد بررسی برای رفع چنین موانعی، توجه به ایجاد مکان ها و فضاهای ورزشی خاص بانوان، رایگان کردن ورزش های همگانی برای همه بانوان کشور، تربیت مربیان زن در گرایش های متنوع ورزش های همگانی، فعال سازی نقش رسانه های گروهی در ارتقای سطح فرهنگ گرایش به ورزش در میان بانوان و برگزاری مسابقات تفریحی ورزشی در میان اقشار مختلف بانوان کشور را پیشنهاد کردند. با توجه به نتایج مهم حاصل از تحقیق حاضر و نظرسنجی های به عمل آمده، مشکلات و کاستی هایی در وضعیت موجود ورزش های همگانی از دیدگاه بانوان شاغل و غیر شاغل مشاهده می شود. با توجه به وضعیت مطلوب پیشنهادی از سوی بانوان مورد بررسی، باید اقداماتی اصلاحی از سوی مسئولان ورزش های همگانی کشور در سطح بانوان صورت گیرد. سیاست گذاری مشترک و اجرای تصمیمات گرفته شده در سطح وسیع تر برای توسعه ورزش همگانی ضروری است. در زیر نقش هر یک از سازمان ها و مراکزی که در ساختار تشکیلاتی یاد شده، مشارکت دارند و می توانند در این راستا ایفا کنند، پیشنهاد شده است:

▪ صدا و سیما از راه پخش تیزرهای تبلیغاتی با مضمون گسترش فعالیت های ورزشی در بین مردم، با هدف فرهنگ سازی و اعلام برنامه های تفریحی ورزشی که از طرف نهادهای مختلف در مکان های گوناگون برگزار می شود.

▪ آموزش عالی از طریق آشنا کردن دانشجویان با انواع ورزش های همگانی و توسعه آنها در دانشگاه ها، برگزاری مسابقات در شاخه های متنوع ورزش های همگانی و تفریحی و اهدای جوایز ورزشی به برندگان مسابقات.

▪ شهرداری ها از راه احداث فضاهای ورزشی سرپوشیده و روباز همگانی با بهره گیری از مربیان تحصیل کرده در رشته تربیت بدنی و برگزاری مسابقات تفریحی ورزشی گروهی و خانوادگی به مناسبت های مختلف و توزیع وسایل ورزشی ارزان قیمت در بین مردم.

▪ برخی از فدراسیون های ورزشی از راه گسترش رشته های ورزشی به طور آماتور و غیر حرفه ای در بین مردم، مانند آمادگی جسمانی، ایروبیک، قایقرانی، کبدی، هاکی، اسکیت و... با توجه به شرایط اقلیمی هر منطقه.

▪ آموزش و پرورش از راه آموزش بازی های تفریحی ورزشی، بومی و محلی به دانش آموزان و برگزاری چنین مسابقاتی به مناسبت های مختلف در مدارس و اهدای جوایز ورزشی.

▪ سازمان حفاظت محیط زیست از راه تشویق مردم به استفاده از وسایل نقلیه غیر موتوری مانند دوچرخه ، اسکیت و قرار دادن آنها در اختیار عموم در فضاهای سبز زیر پوشش خود با هدف افزایش تحرک پذیری مردم و پاکیزه بودن هوا. همچنین این سازمان می تواند در روزهای تعطیل، مسابقات تفریحی ورزشی در پارک های زیر پوشش خود برای عموم برگزار کند و جوایزی مانند وسایل ورزشی غیر موتوری به افراد هدیه دهند.
       
   
              شهر الکترونیک همدان ( http://www.hamedan.ir )    
            روزنامه ابتکار ( www.ebtekarnews.com )